Fumigacja eksportowa: kontenery, ładunki, UN 3359

Fumigacja eksportowa

Fumigacja eksportowa to zabieg wykonywany na towarze, ładunku lub opakowaniu przed wysyłką za granicę, po to, by spełnić wymagania fitosanitarne kraju przeznaczenia. Nie wynika z tego, że w ładunku są szkodniki. Wynika z tego, że kraj importu nie chce ryzykować ich wprowadzenia i wymaga udokumentowanego zabiegu. Dotyczy to zarówno samego towaru, np. kłód czy ładunków w kontenerach, jak i drewnianych opakowań, palet i przekładek.

Na tej stronie opisujemy, kiedy fumigacja jest potrzebna, jakimi środkami wolno ją wykonać w Polsce, jak oznacza się kontener po fumigacji i na co uważać przy jego odbiorze. Wymagania dla samych opakowań drewnianych opisujemy na stronie o ISPM 15.

W skrócie

  • To kraj przeznaczenia decyduje, czy i jaki zabieg jest wymagany; świadectwo fitosanitarne wydaje WIORiN po kontroli przesyłki.
  • Bromku metylu nie wolno w UE stosować, także w zabiegach kwarantannowych i przed wysyłką.
  • Etykieta ProFume obejmuje ładunki morskie, kłody i drewniane opakowania w zabiegach kwarantannowych.
  • Kontener po fumigacji oznacza się znakiem ostrzegawczym UN 3359 przy każdym wejściu, a przed otwarciem trzeba zmierzyć stężenie gazu.

Kiedy ładunek wymaga fumigacji

Punktem wyjścia są zawsze wymagania kraju przeznaczenia lub tranzytu. Przy wywozie roślin i produktów roślinnych poza UE eksporter składa wniosek o świadectwo fitosanitarne do wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa właściwego dla miejsca składowania lub łączenia przesyłki. Inspektor kontroluje przesyłkę, a świadectwo wydaje dopiero po stwierdzeniu, że spełnia ona wymagania kraju przeznaczenia. Częścią tych wymagań może być zaświadczenie o wykonaniu zabiegu fitosanitarnego, np. fumigacji1.

Odrębną sprawą są drewniane opakowania i przekładki, które podróżują z każdym rodzajem towaru. Dla nich obowiązuje standard ISPM 15, a polskie przepisy określają parametry trzech zabiegów: obróbki termicznej, ogrzewania dielektrycznego i fumigacji fluorkiem sulfurylu2. W praktyce eksporter musi więc sprawdzić dwie rzeczy: wymagania wobec samego towaru i wymagania wobec opakowań.

Czym fumiguje się ładunki w Polsce

Bromek metylu, przez lata stosowany w zabiegach kwarantannowych, w UE jest niedozwolony. Od 18 marca 2010 r. nie wolno go stosować także w zabiegach kwarantannowych i przed wysyłką, z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych zatwierdzanych przez Komisję Europejską3. Jeśli kraj importu wymaga zabiegu bromkiem metylu, trzeba ustalić z jego służbami, czy akceptuje inną metodę.

Etykieta środka ProFume z fluorkiem sulfurylu obejmuje ładunki w transporcie morskim nieprzeznaczone do konsumpcji ani na paszę: maksymalnie 440 g·h/m³, do 24 godzin, w temperaturze co najmniej 10 °C. Obejmuje też kłody, drewno sztauerskie i drewniany materiał opakowaniowy. Dawkę w zabiegach kwarantannowych ustala się według wymagań kraju przywozu, a etykieta podaje przykłady m.in. dla kłód eksportowanych do Chin. W przypadku ładunków do Australii i Nowej Zelandii zabieg mogą wykonać wyłącznie podmioty zatwierdzone przez te kraje4.

Ziarno przewożone statkami można fumigować fosforowodorem. Etykieta jednego ze środków z fosforkiem glinu przewiduje dla ziarna na statkach w drodze maksymalnie 5 tabletek na metr sześcienny i ekspozycję co najmniej 21 dni5.

Kontener po fumigacji: oznakowanie i odbiór

Zasady dla fumigowanych jednostek ładunkowych w transporcie morskim opisują zalecenia Międzynarodowej Organizacji Morskiej. Kontener po fumigacji oznacza się znakiem ostrzegawczym UN 3359 przy każdym miejscu dostępu. Znak jest prostokątny, ma co najmniej 300 mm szerokości i 250 mm wysokości, czarny nadruk na białym tle i litery o wysokości co najmniej 25 mm. Dokument przewozowy musi zawierać oznaczenie UN 3359, datę i godzinę fumigacji oraz rodzaj i ilość użytego fumigantu. Znak usuwa się dopiero po przewietrzeniu i rozładunku6.

Te same zalecenia zwracają uwagę, że część fumigowanych kontenerów trafia do odbiorcy bez deklaracji i oznakowania. Sygnałem ostrzegawczym mogą być oklejone taśmą drzwi lub otwory wentylacyjne, zapach albo proszkowe pozostałości preparatu. Pozostałości fosforków mogą nadal wydzielać fosforowodór, a wilgoć w czasie rejsu może wznowić reakcję. Przed wejściem do kontenera trzeba więc ocenić ryzyko i zmierzyć stężenie gazu, najlepiej rurkami wskaźnikowymi na fosforowodór i bromek metylu, bo przyrządy elektroniczne służą tylko do wstępnego przesiewu. Pełne przewietrzenie może trwać wiele godzin, a nawet dni6.

Uwaga

Zatrucie fosforowodorem może objawić się obrzękiem płuc z opóźnieniem nawet kilku dni, a bromek metylu nie daje wyraźnych sygnałów wzrokowych ani zapachowych6. Nie otwieraj kontenera z importu tylko dlatego, że nie ma na nim znaku UN 3359.

Kto może wykonać fumigację eksportową

Fumiganty może stosować wyłącznie użytkownik profesjonalny po szkoleniu z fumigacji4. Od 6 marca 2026 r. nie są one sprzedawane przez internet, ale zakaz nie obejmuje sprzedaży podmiotom świadczącym usługi fumigacji7. Przy zabiegach kwarantannowych liczą się też uprawnienia nadane przez kraj importu, jak w przypadku Australii i Nowej Zelandii. Ogólne informacje o metodzie znajdziesz na stronie o fumigacji.

Najczęściej zadawane pytania

Kto wydaje świadectwo fitosanitarne na eksport?

Upoważniony inspektor wojewódzkiego inspektoratu ochrony roślin i nasiennictwa, właściwego dla miejsca składowania lub łączenia przesyłki. Wniosek składa się przez ePUAP, a świadectwo wydaje się po kontroli przesyłki.

Czy w Polsce można wykonać fumigację bromkiem metylu na eksport?

Nie. W UE od 18 marca 2010 r. bromku metylu nie wolno stosować, także w zabiegach kwarantannowych i przed wysyłką, poza sytuacjami nadzwyczajnymi zatwierdzanymi przez Komisję Europejską.

Jak oznacza się kontener po fumigacji?

Znakiem ostrzegawczym UN 3359 przy każdym miejscu dostępu, o wymiarach co najmniej 300 na 250 mm, czarnym nadrukiem na białym tle. Dokument przewozowy podaje datę i godzinę fumigacji oraz rodzaj i ilość fumigantu.

Czy kontener bez znaku fumigacji jest bezpieczny?

Niekoniecznie. Część fumigowanych kontenerów trafia do odbiorców bez deklaracji i oznakowania. Przed wejściem należy ocenić ryzyko i zmierzyć stężenie gazu.

Źródła

  1. Serwis gov.pl, Złóż wniosek o wydanie świadectwa fitosanitarnego, gov.pl
  2. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 listopada 2020 r. w sprawie wymagań dla podmiotów upoważnionych do umieszczania oznakowania na drewnianym materiale opakowaniowym, drewnie lub innych przedmiotach (Dz.U. 2020 poz. 2217), eli.gov.pl
  3. Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1087/2013, motywy 2 i 3, w odniesieniu do art. 12 rozporządzenia (WE) nr 1005/2009, EUR-Lex
  4. Etykieta środka ochrony roślin ProFume, załącznik do zezwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R-22/2020wu z 5 czerwca 2020 r., zmienionego decyzją nr R-304/2026d z 20 maja 2026 r., gov.pl
  5. Etykieta środka ochrony roślin Phostoxin Tablet, załącznik do decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nr R-511/2020d z 31 lipca 2020 r., gov.pl
  6. Międzynarodowa Organizacja Morska (IMO), MSC.1/Circ.1361, Revised Recommendations on the Safe Use of Pesticides in Ships Applicable to the Fumigation of Cargo Transport Units, 27 maja 2010 r., bfr.bund.de
  7. Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Zasady sprzedaży środków ochrony roślin dla profesjonalnych użytkowników, gov.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry