Fumigacja pustego magazynu przed żniwami

Fumigację można wykonać nie tylko w ziarnie, ale też w pustym silosie, magazynie czy kontenerze, zanim trafi do niego nowa partia. Etykieta jednego ze środków dopuszczonych w Polsce przewiduje osobne zastosowanie dla pustych pomieszczeń na ziarno, wymierzone w szkodniki magazynowe¹. Wyjaśniamy, czym ta fumigacja różni się od fumigacji samego ziarna, jakie zasady podaje etykieta środka dopuszczonego do pustych pomieszczeń i jak połączyć ją z higieną magazynu.

Pusty magazyn a magazyn z ziarnem

Fumigacja składowanego ziarna i fumigacja pustego obiektu to dwa różne zastosowania, często z różnymi środkami. Do fumigacji ziarna w Polsce stosuje się środki z fosforkiem glinu lub magnezu, które uwalniają fosforowodór. Etykieta ProFume z fluorkiem sulfurylu obejmuje natomiast puste pomieszczenia przeznaczone na ziarno i produkty zbożowe, czyli budynki, kontenery i statki, a z towarów tylko ziarno kakaowca¹. Fumigacji samego składowanego ziarna zbóż ta etykieta nie przewiduje.

Etykieta środka z fosforkiem glinu odróżnia też te sytuacje na etapie wietrzenia: towary wietrzy się od 7 do 21 dni, a puste pomieszczenia co najmniej 24 godziny².

Zasady według etykiety ProFume

Dla pustych pomieszczeń na ziarno etykieta ProFume wyznacza maksymalną dawkę 1500 g·h/m³, czas ekspozycji do 48 godzin i maksymalne stężenie 128 g/m³. W ciągu 12 miesięcy można wykonać najwyżej dwa takie zabiegi. Zabieg jest wymierzony w 14 gatunków szkodników, wśród których są m.in. omacnica spichrzanka, mklik mączny, wołek zbożowy, wołek ryżowy i kapturnik zbożowiec¹.

Fumigacji nie prowadzi się, gdy średnia temperatura powietrza jest niższa niż 5 °C. Etykieta dopuszcza ogrzewanie wymuszone grzejnikami bez otwartego żarnika, ale średnia temperatura musi przekraczać 5 °C przez cały zabieg. Dawkę oblicza się programem Fumiguide, który uwzględnia m.in. objętość obiektu, gatunek i stadium szkodnika, temperaturę i szacowaną utratę gazu. Po zabiegu obiekt wietrzy się co najmniej dobę, a wejście jest możliwe po potwierdzeniu stężenia nie wyższego niż 3 ppm¹. O tym, jak dawka łączy się z czasem, piszemy we wpisie o iloczynie CT.

Kiedy wykonać zabieg

Termin wyznaczają dwa warunki: obiekt musi być pusty, a temperatura wystarczająco wysoka. Okres przed żniwami, gdy magazyny są opróżnione, a temperatura zwykle przekracza próg z etykiety, łatwo pogodzić z oboma warunkami. Limit dwóch zabiegów w ciągu 12 miesięcy oznacza, że fumigację pustego obiektu warto zaplanować, a nie powtarzać doraźnie¹.

Fumigacja to nie wszystko: higiena magazynu

Przegląd badań nad odpornością owadów magazynowych zaleca ograniczanie powtarzanych fumigacji i dbałość o higienę magazynu, która zmniejsza kontakt owadów z gazem w nieskutecznych dawkach. Wskazuje też na rotację metod: fluorek sulfurylu nie wykazywał odporności krzyżowej u populacji kilku kluczowych gatunków odpornych na fosforowodór³. Więcej piszemy we wpisie o odporności owadów na fosforowodór.

Puste obiekty fumiguje się z tych samych powodów co ziarno: szkodniki pierwotne, takie jak wołek zbożowy i kapturnik zbożowiec, należą do najgroźniejszych szkodników magazynowych w Polsce⁴, a raz wprowadzone do partii ziarna rozwijają się w jej wnętrzu. Opis gatunków znajdziesz we wpisie o szkodnikach magazynowych, a zasady fumigacji ziarna na stronie o fumigacji zboża.